Verslag Tourenwagen Revival 2011vrijdag 30 september 2011
Vrijdag rond half 12 was het dan aan ons de beurt om acte de presence te geven over een demorace gedurende 20 minuten. Zoals te verwachten regende het pijpestelen en dat maakt het toch altijd net iets spannender dan normaal. Gelukkig niet de eerste keer dat we in de regen reden, maar wel de eerste keer op deze baan met regen. Ons doel, bij welk evenement dan ook, is alles weer heel naar huis terug te laten keren, plezier te hebben en respect te hebben voor andermans auto, zodat die ook weer zonder schade huiswaards kan. Wat tijdens deze race wel weer opgevallen is, is dat onze 2.3-16 qua vermogen geen partij is tegen het geweld van de DTM wagens van weleer. Echter, veel bezitters van deze auto's zijn zo verschrikkelijk zuinig op hun auto, en onze 2.3-16 meer ingezet wordt tijdens competities, we al met al toch heel goed mee konden komen. Het rijden in de regen op deze baan was heel leuk en we keken dan ook uit naar de volgende race op zaterdag.
De 10e September begon met veel mist, droog weer maar weinig zicht. Hierdoor werd het gehele tijdschema naar achteren verplaatst, hetgeen tot gevolg had dat er voor onze groep geen plaats meer was om overdag nog te kunnen rijden. Reden hiervoor was dat wij meededen aan de demoraces en niet, zoals andere klasses wel, aan het rijden in competitieverband. Hierdoor zakte de stemming tot een dieptepunt, echter, de oplossing werd al snel aangedragen door de organisatie; wie wil, is 's avonds om 21.00 uur een extra sessie ingelast. 'S avonds??? Maar dan is het toch donker??? En wie onze 2.3-16 eens goed bekeken heeft, ziet dat die zwarte kruizen op de koplampglazen er echt niet voor niets zitten. Die zijn nl om de koplampglazen bij elkaar te houden na een heftig leven, bestaande uit beschietingen met steentjes, rubber en vuil door auto's die voor ons rijden. Tja, als je permanent voorop weet te rijden heb je dat probleem niet denken we dan maar. Als je deze kruizen verwijderd blijft er nog steeds niet heel veel lichtopbrengst over weten we inmiddels. Leuk detail was, dat Roland Asch en Kurt Thiim , voormalig DTM coureurs in o.a. de 190E 2.3-16, EVO1 en EVO2, tussen door langs kwamen om hun geheugen over deze tijd op te frissen en ervaringen met ons te delen. Roland Asch heeft vervolgens onze 2.3-16 gesigneerd. Dus rond 21.30 mochten we dan uiteindelijk de baan op, vergezeld door een enthousiaste menigte toeschouwers. Het rijden in het donker op de Nürburgring is, tja wat zullen we zeggen? In een woord? Spannend! In twee woorden? Heel spannend! Temeer omdat alleen het rechte stuk bij start-finish voorzien is van verlichting, de rest van de baan is gewoon aardedonker! Tijdens het rijden flitsen er wat kreten door mijn hoofd. Rempunt? Weleens van gehoord geloof ik, maar geen flauw idee waar die exact ligt onder deze omstandigheden. Instuurpunt? Oh ja, ook weleens van gehoord, maar wat was het ook alweer en waar bevindt ie zich?? Net als de eerste dag op school voel ik me een leek. Maar na wat ronden ging de snelheid rap omhoog en steeg het vertrouwen in chauffeur en auto. Dat we niet de enige waren die het lastig vonden, blijkt wel uit het feit dat de sessie vroegtijdig wordt gestaakt omdat er teveel auto's de baan via de grindbak verlaten. Wel een ervaring die we niet hadden willen missen en die we graag nog eens over willen doen, maar dan met voldoende licht op de auto.
11 September vond de laatste race plaats rond 10.00 uur. Het was mooi weer en de baan was droog. Alle ingredienten dus aanwezig om er een spetterende race van te maken onder ideale omstandigheden. Een mooiere afsluiting van dit weekend konden we ons dan ook niet wensen. De race was spectaculair en de snelheid lag ouderwets hoog. Na de race begon het te regenen en voldaan aanvaarden we de terugreis.
Klik hier voor de video samenvatting gemaakt met onze onboard camera.
of klik hier voor een foto overzicht van dit weekend.
Marcel Wüst
